อเลอไทด์ที่ทำให้แม่ยิ้มวันนี้ได้

เรื่องเล่าของแม่เด็กพิเศษ        ทักทายผู้เข้ามาอ่านเรื่องเล่านี้  แม่ป้อมมีลูก 2 คนค่ะ พี่คนโตชื่อ ยูเอ็น(เด็กพิเศษ)  น้องชายชื่อน้องคูณ  พี่ยูเอ็นมีพัฒนาการช้า พูดช้า แต่พฤติกรรมปกติเหมือนเด็กทั่วไป จนพี่ยูเอ็นเข้าโรงเรียนพี่ก็เรียนเหมือนเด็กทั่วไปอ่านเขียนภาษาจีนได้  ตอนนั้นน้องอายุ 5 ขวบ   พี่ยูเอ็นเกิดอาการชักที่โรงเรียนและนำส่งรพ. หลังจากวันนั้นพี่ยูเอ็นมีพัฒนาการช้าลงเรื่อยๆ บวกกับอาการลมชักร่วมด้วย  พฤติกรรมสมาธิสั้น  ไม่อยู่นิ่ง วิ่งวนตลอดเวลา พูดไม่เป็นประโยค และที่ แม่น้ำตาตกมากที่สุดคือ  โรงเรียนไม่ให้น้องเรียนเนื่องจากโรงเรียนดูแลน้องไม่ได้  พ่อและแม่พาน้องมารักษาที่รพ.ประสาท ทำMRI ผลปรากฎว่าน้องสมองฝ่อ  การรักษาที่ทำได้ตอนนี้คือ ทานยากันชัก พยุงอาการไปเรื่อยๆ  น้องทานยากันชักวันละ 8 เม็ด ร่วมกับยานิ่ง จิตวิทยา  แม่หาที่เรียนให้พี่ได้เรียนโรงเรียนที่มีเด็กพิเศษเรียนร่วมได้ เพื่อให้เค้าได้อยู่กับเพื่อนบ้าง  แต่ครูบอกว่า  พี่ไม่นิ่ง ไม่เอาเพื่อน วิ่งวนอยู่ท้ายห้อง   สิ่งแร...